Bir hayalet dolaşıyor bünyede! Gebeşizmin hayaleti… Evdeki, yanımdaki, yöremdeki herkes bu hayaleti defetmek için yarışa girdiler: annem-babam, kardeşlerim, bazı arkadaşlarım… Şöyle ayaklarını uzatmışsın, televizyon izliyorsun, göbeğinin üstünde kumanda, elde çekirdek benzeri kabuklu kuruyemiş ki kabukları üzerine dökülmüş… Böyle bir insanı gebeşlikle suçlamamış kaç tane anne-baba vardır, sorarım a dostlar!

Öööf üşendim… Bir yanda komunist manifestoyu bu gereksiz akıma uyarlamaya çalışıyorum, bir yandan da dağınık yatağımın içinde kaybolan çorabımın tekini arıyorum. İşte gebeş budur! Üşendim yazmaya. Dur gidip bakayım dolapta fanta kalmış mı?

Fanta yokmuş ama Fruko varmış! Onun da gazı kaçmış amına koyiim! Ama neyse, gider bu soğuk soğuk…
Nedir gebeş?
Gebeş öncelikle, gebeş nedir diye tarif etmeye üşenendir, bunu kabul edelim abiler, ablalar! Gebeşist manifestonun altın kuralı budur.
Bezmiştir gebeş. Birçok şey yapmak ister, ama yapmak istediği bu birçok şeyi yapmaya bir hayli üşenir. Onun yerine ne bileyim, içtiği Fruko’nun boş şişesinin üzerindeki kağıdı falan sökmeye uğraşır.

Boş beleştir. Ama zihnen değil. Tam da bu üşengeçliğinden. Gebeş adamın, boş birinden farkı kafasının çalışmasıdır. Ama gebeş öyle biridir ki kafasını çalıştırmaya bile üşenir. Üff düşünemeyeceğim bunu şimdi deyip geçiştirir. Gider, hadi abi PES oynayalım falan der arkadaşlarına. Maç esnasında oynamak hariç maçın sunuculuğunu yapı p diğer gebeş arkadaşlarıyla birlikta uhaha muhahaha falan diye güler. Gol atarsa nasıl koydum falan der, yerse sikerim ulan böyle işi diye kızar…

Yaşamayı sever. Ama yaşarken üşenir. Yaşamdaki sikindiriklikleri görür, bu ne ya der, biraz düşünür, sonra bir şeyler yapmak ister üşenir, dolapta yemek var mı diye dolabı açar bakar. Bir gün önceden arta kalmış köfte falan varsa soğuk moğuk dinlemeden yer mesela. Öyle böyle değildir gebeş. Yaşamdaki sikindirikliklere muhalafet olarak kendi sikindirik olur. Kendi sikindirikliği herkesinkinden daha fazla göz önünde diye eleştirilen olur. Çok da sikemez, çünkü siklese bile bir süre sonra ondan da üşenecektir… Kendi dalgasına bakar… Yaşamaktan hoşlanır. Yaşamaktan üşenir. Yaşamı anlamaya çalışmaktan hoşlanır. Ama yaşamı anlamaya çalışmaktan üşenir.

İşte temel olarak böyle bir şeydir gebeş… Bu akımı benimseyenlere gebeşist ya da gebeşizm neferi diyoruz. Ve de çağırıyoruz, eğer üşenmezlerse:

“Dünyanın bütün gebeşleri birleşin”

DEVAM EDECEK…